«داستان دو شهر»، اولینبار در سال ۱۸۵۹ منتشر شد. این داستان با محوریت اختلاف طبقاتی در سطح جامعه و انقلاب فرانسه نوشته شده و از زهری میگوید که گاهی در جریان انقلابها به گلوی برخی از فعالان جریانهای انقلابی ریخته میشود، در واقع از هیجاناتی صحبت میکند که در هر انقلابی، قربانی میگیرد. در جملهای از کتاب گفته میشود: «آن دوران بهترین و بدترین دوران ممکن بود».دربارهی کتابعنوان اصلی: Think and Grow Richعنوان فارسی: بیندیشید و ثروتمند شویدنویسنده: ناپلئون هیلسال انتشار: ۱۹۳۷از عنوان این کتاب میتوانید حدس بزنید که در مورد موفق شدن در تجارت یا پولدار شدن است. اگرچه این انگیزهی اولیه برای نوشتن این کتاب بود، ولی نهایتا نتیجهی این کتاب برای تمام جنبههای زندگی بهکار میآید. ۱۳ قدم در این کتاب معرفی شدهاند که نتیجهی تحقیقات ۲۰ سالهی نویسنده از ۵۰۰ فرد موفق در زمینههای مختلف هستند. این ۱۳ قدم را در ادامه به شما معرفی میکنیم:علاقه: نقطهی عطف همهی موفقیتها؛ایمان: مجسم کردن و ایمانداشتن به چیزی که به آن علاقه دارید؛پیشنهاد دادن خودبهخود: وسیلهای برای تأثیر گذاشتن روی ذهن ناخودآگاهدانش تخصصی: تجربیات شخصی و مشاهدات؛تصور: کارگاه ذهن؛ برنامه ریزی دقیق: عمل کردن طبق آنچه بدان علاقه داریم؛تصمیم: غلبه بر به تعویق انداختن؛پشتکار: تلاش همیشگی برای بهوجود آوردن ایمان؛قدرت عقلکل: نیروی محرکه؛اسرار تکامل جنسی؛ذهن ناخودآگاه: حلقهی ارتباطی؛مغز: انتشار و دریافت افکار؛حس ششم: درِ معبد خِرَد.

انگیزه نگارشمایکل کوک در آغاز مقدمه کتابش, حادثه تکان دهنده اى را نقل مى کند که باعث نگارش این کتاب و معرفى نهاد امر به معروف و نهى از منکر, به جامعه غربى شده است. حادثه از این قرار بود: کوک در یکى از روزهاى ماه سپتامبر 1988 در روزنامه اى مى خواند2 که در ایستگاه قطار شهرى شیکاگو زنى مورد تجاوز قرار مى گیرد; در حالى که آن زن از مردم کمک مى خواهد, همه عابران بى توجه از کنار این صحنه رد مى شوند. از میان ناظران تنها یک نفر براى دستگیرى مجرم با پلیس همکارى مى کند. آنچه در این حادثه مهم است, نه اصل تجاوز, بلکه عکس العمل رهگذران است.نویسنده کتاب, پس از خواندن این خبر مى اندیشد: (ما به نوعى وظیفه داریم دیگران را از ارتکاب کارهاى ناپسند به همنوعان خود بازداریم), اما به این نتیجه مى رسد که در دنیاى غرب, نامى براى این وظیفه وجود ندارد و تعبیر (امداد) هم از بیان آن نارسا است; ضمن آنکه فرهنگ غرب به تدوین کلى مواردى که باید آن را به کار برد و شرایطى که مى توان این وظیفه را ترک کرد, نپرداخته است. مؤلف اعتراف مى کند: خود در این مورد چیزى نمى دانسته تا اینکه در جریان پژوهش هاى اسلامى خود, از آن آگاه شده, دریافته است اسلام نام و تعالیمى ویژه براى چنین وظیفه اى دارد. این حادثه جرقه اى بود براى اینکه وى این فریضه را موضوع تحقیق و تک نگارى معروف خود قرار دهد.از آن جایى که در جامعه اسلامى, از این فریضه برداشت هاى مختلفى وجود دارد و نیز در باب مراتب و شرایط و جایگاه آن در میان مکاتب گوناگون کلامى و فقهى, تفاوت هاى قابل ملاحظه اى دیده مى شود, وى نمى توانست خود را به یک گزارش و تفسیر از این نهاد قانع کند; از این رو اثر وى به صورتى درآمد که از نظر حجم و گستره تحقیق, بى رقیب است. نویسنده در این اثر علا